رييس كميته موسيقي اقوام ايراني فرهنگستان هنر از چاپ مجموعه دو جلدي كتاب «تنبور يارسان» (سروده‌هاي كهن ايران زمين) توسط انتشارات اين فرهنگستان خبرداد.

به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، بهمن كاظمي، رييس كميته موسيقي اقوام ايراني در فرهنگستان هنر ضمن اعلام اين خبر در خصوص برگزاري كارگاه«نغمه‌تنبور» نيز گفت: «يكي از سازهاي كهن ايراني تنبور است كه رگه‌هاي موسيقي آن به دوران قبل از اسلام بر‌مي‌گردد. اين ساز در دوران اسلامي با عرفان آميخته شده؛ به طوري كه اشعار و حكايت‌هاي بزرگان ما چون بهلول، حافظ، باباطاهر و ... يادآور قدمت اين ساز است.»

خالق كتاب سلسله موي دوست در ادامه توضيح خود، بيان كرد: «تاكنون درباره تنبور، تحقيقي صورت نگرفته و در واقع اين كارگاه حاصل پژوهش‌هايي است كه در خصوص تنبور نوازان ناحيه زاگرس به انجام رساندم و قرار است در آن با همراهي سه تن از تنبورنوازان به نام‌هاي سيد قدميار حسيني نوازنده كهنسال تنبور، سلمان حسيني و آرمان دكه‌اي كه نماينده‌اي از خاندان نوازندگان تنبور هستند، به بررسي اين ساز كهن ايراني پرداخته شود.»

وي در همين زمينه افزود: «در ابتداي اين كارگاه به پيشينه تاريخي سپس سير تطور اين ساز و در پايان به نوازندگان تنبور از قديم تاكنون پرداخته مي‌شود و در ادامه مباني تئوريك نغمه‌ها با پخش فيلم‌هاي جمع‌آوري شده، بررسي خواهد شد.»

رييس كميته موسيقي اقوام ايراني در همين زمينه افزود: «ساز تنبور بيشتر متعلق به مناطق غرب كشور است كه در اين كارگاه، دو منطقه "گوران" و "صحنه" كه داراي سبك‌هاي نوازندگي متفاوتي از يكديگر بوده و هركدام از اين مناطق نيز داراي زيرمجموعه‌هايي صاحب سبك اند؛ مورد بررسي قرار مي‌گيرد.»

بهمن كاظمي تصريح كرد: «حاصل اين پژوهش‌ها، انتشار مجموعه دو جلدي كتاب "تنبور يارسان" (سروده‌هاي كهن ايران زمين ) به همراه حدود دويست ساعت فايل‌هاي صوتي و تصويري به صورت DVD است كه به زودي توسط فرهنگستان هنر منتشر مي‌شود.»

اين پژوهشگر عرصه موسيقي در همين زمينه گفت: «اين مجموعه دو جلدي بر اساس منشاء اسطوره‌اي شهر "يارسان" نگاشته شده كه در واقع بخشي از سروده‌ها مربوط به اين شهر مي‌شود كه از زمان پسر "ضحاك" به وجود آمده است. او وقتي ظلم پدر را مي‌بيند؛ در منطقه «زور» كه در عراق فعلي قرار دارد، شهري را بنا مي‌كند كه اساس آن ياري رساندن به يكديگر است. به همين دليل اين شهر داراي شهرت بسياري مي‌شود كه حافظ نيز در بيت " مهرباني كي سر آمد؟ شهر ياران را چه شد؟" به آن اشاره داشته است.»

وي در خصوص منابع مورد استفاده در اين مجموعه متذكر شد: «قومي در مناطق غرب نشين وجود دارند كه چهل نفر از آنان مسئول حفظ و نگهداري منابع خطي هستند و به محض اين‌‌كه يكي از ميان آن‌ها فوت مي‌شود، شخص ديگري جايگزين آن خواهد شد. بخشي از سروده‌هاي اين منابع به دوران باستان بر‌مي‌گردد و به زبان پهلوي است و بخش ديگر آن نيز به دوران اسلام تعلق دارد. در اين مجموعه دو جلدي، از منابع خطي موجود در اين قوم استفاده شده است.»

بهمن كاظمي افزود: «اين سروده‌ها مردمي بوده و نماد انديشه خردمندان است. زيرا اين قوم ابتدا داراي آيين ميتراييسم بوده كه بعدها با انديشه‌هاي مذهب تشيع آميخته شده و حاصل آن سروده‌هايي است كه جديدترين دست‌نوشته‌هاي آن به سال 1010 ه.ق يعني به 400 سال پيش بر مي‌گردد. بخشي از اين نوشته ‌ها به صورت شعرهاي هجايي است كه نزديك به شصت عنوان كتاب خطي را در بر مي‌گيرد. قرار است اين اسناد نيز توسط فرهنگستان هنر خريداري و منتشر شود.»

رييس كميته موسيقي اقوام ايراني در پايان سخنان خود تصريح كرد: «مباحثي كه مي‌شود در آن از تنبور گفت، زياد است و حتي چندين سال مي‌شود در مورد آن بحث كرد. در اين كارگاه قرار است تنها به مباني كليدي و اصلي اشاره كرد تا انگيز‌ه‌اي‌ براي پژوهش بيشتر فراهم شود.»

كارگاه تخصصي «نغمه تنبور» قرار است به مدت چهار جلسه، از اول آبان روزهاي يكشنبه هر هفته، ساعت 30/15 تا 30/17 در فرهنگستان هنر برگزار شود. علاقه‌مندان مي‌توانند به نشاني خيابان ولي‌عصر، پايين‌تر از طالقاني، شماره 1552 فرهنگستان هنر مراجعه نمايند.