دیوید بردول نویسندۀ کتاب معناسازی در ایران یکی از شناختهشده ترین نظریهپردازان سینما و «فیلمپردازان» است که پیش از این کتابهای روایت در فیلم داستانی، هنر سینما و تاریخ سینمای او به فارسی ترجمه شده است. تازهترین کتاب بردول که ترجمۀ فارسیاش منتشر شده معناسازی است که برخی آن را پر سر و صداترین اثر بردول دانستهاند. خودش اعتقاد دارد که این کتاب دربارۀ این است که ما چگونه فیلمها را تفسیر میکنیم. کتاب در ابتدا تاریخ تفسیر فیلم را شرح میدهد. بخش دوم کتاب سعی دارد به این پرسش پاسخ دهد که تفسیر چگونه عمل میکند. بردول در کتاب معناسازی به این میپردازد که معنا در واقع از طریق فرایندی ساختارمند، ساخته میشود. او میگوید منتقدان استنتاجها را تقویت کرده و سپس توانهای متقاعدکنندۀ زبان را گسترش میدهند تا به نتایجی برسند که درون یک نهاد انتقادی، مجاز شمرده میشوند. واپسین بخش کتاب مجادله برانگیز است. چرا که نویسنده معتقد است منتقدان اکنون در پرداختن به چنین مهارتهایی حرفهای شدهاند و دیگر موقعش رسیده که به ترویج مهارتهای دیگری بپردازند، خصوصاً آنهایی که سبک و فرم فیلم را به دقت مورد بررسی قرار میدهند. بردول سرانجام میخواهد به خوانندگان کتابش بگوید که تفسیر فیلم به امر سادهای بدل شده اما تحلیل فیلم همچنان امر دشواری باقی مانده است.