صفحه اصلی آر اس اس ارتباط با ما    
تازه های خبری
آخرین گزارش ها
اخبار
اخبار موسسات و زیرمجموعه ها
اخبار > برخي آثار ادبي نماي درشتي از يك فيلم هستند


  يك منتقد سينما:
  برخي آثار ادبي نماي درشتي از يك فيلم هستند
 



در نشست نقد و بررسي كتاب «راهنمايي بر ادبيات و فيلم»، شاپور عظيمي، منتقد سينماو مدرس دانشگاه گفت:« برخي آثار ادبي، ترجمان زبان سينمايي و نماي درشتي از يك فيلم هستند.»

به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، كتاب «راهنمايي بر ادبيات و فيلم» از جمله كتاب‌هايي است كه موسسه تاليف، ترجمه و نشر آثار هنري (متن) در سال 1391 منتشر كرده. اين کتاب تاليف «رابرت استم» و «الساندرا رائنگو» است که از سوي «سيد داود طبايي‌عقدايي» ترجمه شده و طي نشستي كه روز يكشنبه 15 ارديبهشت در سراي اهل قلم برگزار شد، توسط كارشناسان مورد بررسي قرار گرفت.

در اين نشست «علي معلم دامغاني»، رييس فرهنگستان هنر، «عليرضا اسماعيلي»، مدير موسسه متن، «داود طبايي عقدايي» مترجم کتاب، «مهدي مقيسه» ويراستار و «شاپور عظيمي فريدن» منتقد و مترجم حضور داشتند. در اين نشست شاپور عظيمي فريدن، مترجم، مدرس و منتقد سينما به ارتباط ميان سينما و ادبيات پرداخت و اظهار داشت: «فيلم و ادبيات وابستگي بسياري به يكديگر دارند و اگر بسياري از نوشته‌هاي انديشمندان بزرگ ادبي را مورد بررسي قرار دهيم به گونه‌اي است كه تصويري ذهني براي خواننده ايجاد مي‌كنند و در واقع ترجمه زبان سينمايي و نماي درشتي از يك فيلم هستند.»

وي ادامه داد: «بسياري از نويسندگان فرانسوي خاصيت سينمايي نويسي در آثارشان وجود دارد و برخي اوقات به آثاري بر مي‌خوريم كه از ادبيات كلامي فاصله گرفته و به بصيرت سينمايي نزديك شده‌اند. به عنوان نمونه در آثار "چارلز ديكنز" بسياري از توصيفات به گونه‌اي است كه ترجمان زبان سينمايي و نماي درشتي از يك فيلم هستند يا در آثار مدرن «آلن رب گريه» خاصيت سينمايي نويسي به وضوح ديده مي‌شود و البته برخي از آثار سينمايي نيز وجود دارد كه كاملا ادبي و كلامي هستند.»

اين مدرس دانشگاه خاطر نشان كرد:« ما با خواندن رُمان تخيل مي‌كنيم ولي در سينما اين تخيل از ما گرفته مي‌شود و در واقع تخيل از نوع ديگري به نام رويا پردازي است و اين يكي از تفاوت‌هاي اساسي سينما و ادبيات است.»

وي همچنين خاطرنشان کرد: «فيلمنامه يک فيلم سينمايي نوشته مي شود که خوانده نشود و اين نقطه افتراق ديگري بين ادبيات و سينما است.»



عظيمي به فصل پانزدهم كتاب «راهنمايي بر ادبيات و فيلم» اشاره كرد و افزود:« يکي از بحث هايي که در اين کتاب مطرح است استقلالي است که هر کدام از اين دو رشته يعني ادبيات و سينما براي خود قائل هستند.»

اين منتقد در ادامه با بيان اينکه سينماي کلاسيک از ادبيات کلاسيک استفاده بسياري داشته است عنوان کرد: «بين سينماي کلاسيک و ادبيات کلاسيک نقطه اشتراکات بيشتري وجود دارد در واقع تونلي بين ادبيات و سينما وجود دارد که سبب مي شود اين دو هيچگاه از يکديگر بي نياز نباشند يعني سينما وامدار قصه گويي است و در حقيقت در جهان داستاني فيلم، شخصيت ها و رويکردها همه داستاني هستند.»

وي در پايان گفت: سينما به شدت به ادبيات وابسته است و در موارد بسياري که زبان سينما الکن در برگرداندن ادبيات است محدوديت هاي بسياري به وجود مي‌آيد که بايد دنباله راه حل هاي تازه اي گشت.

همچنين در اين نشست مهدي مقيسه ويراستار کتاب نيز به ارايه سخناني پرداخت و گفت: «چيزي که در اين کتاب توجه مرا به خودش جلب کرد وجه تفاريقي که بين ادبيات و فيلم وجود دارد که اين وجه تفاريق بيش از انکه کمک کند ما اين دو رشته را درک کنيم به ابهامات دامن مي زند، البته مولفان کتاب، تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند که اين ابهامات را از ذهن خواننده رفع کنند اما اين کتاب چنان لايه به لايه و غني است که نمي‌توان حق مطلب را درباره آن ادا کرد.»

وي ادامه داد: نکته جالب ديگر اين است که نويسنده بين اقتباس و سينما و ترجمه مقايسه اي دارد و با اين مقايسه به اين هدف دست مي يابد که چطور مي توانيم کلامي مقدس را واگو کنيم که حق مطلب در ان ادا شود و با بيان اين مساله واشکافي بين ترجمه متون مقدس مي کند.»

عظيمي خاطر نشان كرد: «ترجمه متون مقدس حاوي چندين پيام است که نخستين آن وفادار بودن به متن است که البته اين مساله محدوديت‌هايي را نيز دارد، بسياري از نوآوري هايي که در عالم سينما اتفاق افتاده است ناشي از همين محدوديت هاست که ناچاريم راه حل هاي تازه اي را پيدا کنيم و عرصه اي تازه در سينما ارايه دهيم.»

در پايان نيز داود طبايي مترجم کتاب عنوان کرد: «بسياري گمان مي کردند که بحث هاي اقتباسي سينمايي بحثي تمام شده است اما اين کتاب نشان داد که در اين زمينه حرفهاي بسياري براي گفتن وجود دارد.»


 

   زمان انتشار: دوشنبه ١٦ ارديبهشت ١٣٩٢ - ١٢:٤٢ | نسخه چاپي

خروج




کلیه حقوق متعلق به این پورتال برای فرهنگستان هنر محفوظ است.